W czasie, gdy dzisiejsi gimnazjaliści skończą studia i pójdą do pierwszej pracy to raczej nie zobaczą na biurku czekającego na nich komputera. Zamiast tego zostaną wpuszczeni do chmury.

Chmura, czyli cloud computing to praca w internecie. Twój komputer jest przeglądarką. Reszta jest gdzieś w internetowej chmurze. Moim zdaniem za kilka lat w dużych firmach (a potem w innych) praca będzie oparta o chmury.

W pewnym sensie już dzisiaj można tak działać. Oto przykład sprzed kilku dni.
Leciałem do Lublany zrobić szkolenie z systemu komputerowego. Zwykle podróżuję ze swoim laptopem. Tym razem zapomniałem go zabrać z biura. Pożyczyłem od żony jej netbook ‘a. Nie było na nim niczego mojego, a mimo to miałem wszystko co potrzebne w Lublanie. Zrobiłem szkolenie, a w przerwach prowadziłem inny projekt – dokumentację do szkolenia miałem na korporacyjnym portalu, a powerpointową prezentację w emailach. Zresztą emaile trzymam na kilku gigabajtach firmowego serwera i korzystam z nich wyłącznie przez klienta sieciowego Zimbra.

Wizjonerzy technologiczni wróżą nam przyszłość w komputerowej chmurze. Wszelkie nasze elektroniczne sprawy będą ulokowane gdzieś w odległym miejscu. Dokumenty, listy, zdjęcia, filmy czy książki będą spoczywać w chmurze. Będziemy z nich korzystać na dowolnym urządzeniu podpiętym do globalnej sieci. Zaś przyjmując pracownika wręczymy mu informację o sposobie dostępu do jego obłoczka w firmowej chmurze i pokażemy miejsce, na którym danego dnia usiądzie. Nie będzie własnych komputerów, instalacji, ani konfiguracji konta pocztowego, czy programów biurowych.

Jeśli chcesz poczytać więcej o chmurze to polecam przystępny artykuł Wojciecha Mroczka pt. “Twoje dane w chmurze – czym jest cloud computing”

Ćwiczenie:  Jeśli masz ochotę zobaczyć jak wygląda praca w chmurze to radzę Ci zaprzyjaźnić się z produktami firmy Google. Sposób obsługi Gmail czy Google Docs wydają się próbką tego co za kilka lat będzie firmową codziennością.

Przygotowałem kilkanaście slajdów na temat bezpieczeństwa młodzieży w internecie. Przypuszczam, że takie podsumowanie może być pomocne nastolatkom i rodzicom.

Odwołuję się do kilku podstawowych zasad bezpieczeństwa, które mimo swej oczywistości bywają zapominane na codzień. Jest tam o chronieniu informacji o rodzinie, o pilnowaniu haseł, o emailach od nieznanych nadawców, o komunikatorach internetowych, o spotykaniu w realu osób poznany w sieci itp.

Oparłem się na książce Lindy Criddle “Look Both Ways: Help Protect Your Family on the Internet” oraz na materiałach BBC.

Widzę, że jest spore zapotrzebowanie na rozmowy na ten temat. Jeśli chcecie takiej pogadanki w swojej szkole to dajcie znać (tu są moje NAMIARY), chętnie przyjadę, jak będzie dość blisko.

Bezpośredni link do prezentacji: BezpieczenstwoOnlinePrezentacja20100123 oraz link do jednostronicowego podsumowania: BezpieczenstwoOnlineUlotka20100123