Nasze marzenia z dni, gdy mieliśmy kilka lub kilkanaście lat mogą wiele znaczyć w dorosłym życiu.
Część (a może wielu) dorosłych rozpoczynających samodzielne życie wpada w pęd dyktowany modą, otoczeniem i stylem życia propagowanym przez media. Bywa, że w tym pędzie znajdują wiele radości, czują satysfakcję z budowania swojego życia w stylu  otoczenia.

Bywa, że wcześniej czy później przychodzi etap nadania życiu głębszego sensu. Kręci się to wokół myśli, “co mam do zrobienia na Ziemi?”, “co chcę po sobie zostawić na świecie?”.
Wtedy, aby odnaleźć odpowiedź, ważne okazuje się sedno, które jest i zawsze było w głębi naszego serca. Czyli to co napędzało nasze młodzieńcze pomysły.

Może uda nam się wtedy przypomnieć dziecięce marzenia.
Bo sedno marzeń zwykle pozostaje takie samo. Zmieniają się pomysły na realizację, lecz pozostaje to co było u podłoża, to co nas inspirowało, to czego chcieliśmy osiągnąć, za czym tęskniliśmy, co było porywem serca. Z tego pojawią się nasze wizje.

Jeśli masz naście lat to zachęcam Cię do spisania swoich marzeń. Wszelkich marzeń jakie nosisz w sercu lub jakie cisną Ci się na myśl. Zapisz je w takim miejscu, które przetrwa następne dekady. Czyli pisałbym raczej na kartce papieru, niż na dysku komputera.
Jak masz swoje pudełko ze skarbami to może tam umieść swoją listę marzeń.
Jeśli, Drogi Czytelniku, jesteś osobą dorosłą to zachęć swoje dzieci do zapisania swoich marzeń. Może dzieci opowiadają Ci o swoich marzeniach? Wtedy zrób to dla nich i zapisz im te marzenia.

Potem, gdy nadejdą dni odkurzania młodzieńczych marzeń, taka lista może być pięknym początkiem dalszego ciągu życia.